Bóle głowy w okresie menopauzy - bardzo częste i nieprzyjemne zjawisko, które jest związane nie tylko z łamania tonu naczyń mózgowych, ale także z innymi czynnikami - nadciśnienie tętnicze, zaburzenia przewodnictwa nerwowego i tonu współczulnego i przywspółczulnego układu nerwowego, stan psychosomatyczne. bóle stawów, bóle mięśni, poranne uczucie sztywności. Bóle zarówno mięśni jak i stawów zazwyczaj mają charakter wędrujący. Stanem alarmującym jest długie utrzymywanie się bólu w jednym stawie. Obrzęki w obrębie stawów i zapalenie mięśni występują dosyć rzadko. Objawy stawowe dotykają praktycznie każdego chorego. Zanim krwawienie w okresie menopauzy ustanie, następuje okres przechodzenia do menopauzy, kiedy to stopniowo maleje płodność. Pojawiają się za to tzw. objawy wypadowe, takie jak np. nagłe uderzenia gorąca (najpierw w nocy, później w ciągu dnia i tzw. "nocne poty"), kołatanie serca, nocne poty, zmniejszone libido, suchość pochwy Menopauza to stan fizjologicznego zatrzymania miesiączki, po którym w ciągu do najmniej 12 miesięcy nie wystąpiło krwawienie menstruacyjne. Zanim jednak do tego dojdzie, przez kilka lat mogą pojawiać się objawy menopauzy, związane ze stopniowym wygaszaniem czynności hormonalnej jajników. W okresie tym pojawiają się zaburzenia Lek Biosteron należy przyjmować raz na dobę, rano, zgodnie z naturalnym rytmem wydzielania DHEA. Lek należy przyjmować z posiłkiem, aby ułatwić jego wchłanianie. Zalecana początkowa jednorazowa dawka dobowa DHEA dla kobiet wynosi 5 mg, a dla mężczyzn 10 mg. Początkową dawkę leku należy stopniowo zwiększać (o 5 mg do 10 mg co 2 W dobie antybiotykoterapii choroba ta jest na szczęście rzadka. Fibromialgia. Fibromialgia jest nazywana reumatyzmem mięśniowym. Dotyczy ona w mniejszym stopniu stawów, a bardziej mięśni. Są to uporczywe, przewlekłe bóle stawowo – mięśniowe, występujące głównie u kobiet w okresie menopauzy. . Witam serdecznie. Jak najbardziej jest to możliwe. Warto jednak podkreślić, że konieczna jest okresowa kontrola lekarska. lekarz w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Kielcach. Objawy Menopauzy można zauważyć u kobiety już po 40 roku życia gdy następuje stopniowy spadek Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego menopauza występuje najczęściej pomiędzy 47-53 rokiem życia. Powolnym krokiem wchodzi okres przekwitania w życiu kobiet zwany także Klimakterium. Z badań wynika że aż 70 procent kobiet doświadcza objawów menopauzy. Jakie są najczęstsze objawy menopauzy i jak sobie z nimi radzić tego dowiesz się z tego artykułu. Pierwsze Symptomy MenopauzyKtóre symptomy występują najczęściej ?12 Objawów Menopauzy Które Musisz Znać1)Bezsenność2) Problemy z żołądkiem i jelitami3) Osłabienie Mięśnie i stawy4) Nocne poty5) Obniżenie głosu6) Ból Piersi – Mastalgia7) Przyrost wagi8) Problemy z Serce9) Problemy Sfery emocjonalnej10) Problemy Sfery Intelektualnej11) Zaburzenia układu moczowo-płciowego12) Problemy ze skórą, włosami, jamą ustną i paznokciami Pierwsze Symptomy Menopauzy U niektórych pań cały okres klimakterium przebiega bezobjawowo lub z minimalnymi dolegliwościami, u innych z kolei dolegliwości fizyczne, emocjonalne i intelektualne mogą być bardzo dokuczliwe. Z menopauzą najczęściej kojarzy nam się pocenie w nocy oraz nagłe uderzenia gorąca. Jednakże objawy przekwitania są rozmaite i mają różną postać. Dlatego dobrze z góry wiedzieć, czego można sie spodziewać, by temu ewentualnie w porę i skutecznie zaradzić. Które symptomy występują najczęściej ? Lista objawów jest długa i na pierwszy rzut oka może przerazić nie jedną z nas. Na szczęście, żadnej kobiecie nie przytrafia się wszystko na raz! Część z nas przechodzi klimakterium zupełnie niezauważalnie, a część poznaje jedynie niektóre objawy. Wczesne objawy menopauzy, jak zmienność nastrojów różnią się od objawów późnych do których należy np. wysuszenie skóry. Pierwsze są rezultatem wahań estrogenów, drugie z kolei sa reakcją organizmu na ich stały niedobór. Niektóre symptomy, przykładowo uderzenia gorąca mogą wydawać się nam klasyczne, a np. bóle w plecach identyfikujemy jako przypadkowe i nie związane z wiekeim, a w rzeczywistości mogą być one pośrednim lub bezpośrednim wynikiem niedoboru estrogenów które pózniej doprowadzają do popularnych chorób występujących w trakcie menopauza. Dlatego najlepiej zorientować się w całości objawów, gdyż mogą się one przyczyniać do rozmaitych chorób. Pamiętajmy, że przy odpowiednich staranich nasze ciało nadal może być okazem zdrowia i przedmiotem dumy. 1)Bezsenność Dla kobiet cierpiących na bezsenność odpoczynek staje się nieomal fikcją. Wyniki badań mówią jednoznacznie, że kobiety z normalnym poziomem estrogenów lub stosujące ZTH zasypiają znacznie szybciej, a faza głębokiego snu trwa u nich dłużej. Bezsennośc bardzo często łączy się z dolegliwościami takimi jak depresyjne nastroje, odczuwanie lęku, nocne poty, budzenie się w środku nocy lub wczesnym rankiem. Ważne jest wówczas uregulowanie snu, zwłaszcza niezwykle istotna jest tu właśnie faza głębokiego snu, która jeśli jest zbyt krótka, powoduje zmęczenie oraz zniechęcenie do życia. 2) Problemy z żołądkiem i jelitami W czasie klimakterium dosyć częstym i dokuczliwym objawem są wzdęcia. Są spowodowane gazami gromadzącymi się w jelicie grubym, które wytworzyły się na skutek nadmiernej fermentacji. U starszych osób powstają niekiedy uchyłki w jelitach, w których zaczynają zalegać resztki pokarmowe, tworzą się małe ośrodki fermentacji, z których wydzielają się duże ilości gazów dlatego tak ważne jest zdrowe odżywianie w czasie przekwitania. Osoby cierpiące na uchyłkowatość jelit rano, po przebudzeniu się mają zazwyczaj płaski brzuch, w ciągu dnia wzdęcie narasta, a wieczorem się kumuluje. W nocy fermentacja zanika, lecz po śniadaniu, szczególnie bogatym w cukier i drożdże cały proces rozpoczyna się od nowa. Kolejnym nieprzyjemnym objawem są obstrukcje czyli ruchy robaczkowe jelit, które również są zależne od poziomu hormonów. Progesteron zwalnia ruchy robaczkowe, stolce są zbite, grudkowate a wypróżnienia występują rzadziej. Estrogeny z kolei działają antagonistycznie czyli przyspieszają ruchy robaczkowe. 3) Osłabienie Mięśnie i stawy Tkanka łączna swoją wytrzymałość i elastyczność zawdzięcza włóknom kolagenowym. Pod mikroskopem wyglądają one jak żółte pasemka, przeplatane krwinkami czerwonymi. W ścięgnach włókna kolagenu rozmieszczone są gęściej, co wpływa na wytrzymałośc oraz elastyczność ścięgien. W okresie menopauzy kolagen zaczyna zanikać, mięśnie tracą napięcie, siłę oraz elastyczność, stawy stają się sztywne. Coraz częściej pojawiają się pobolewania, opuchnięcia zwłaszcza po intensywnym wysiłku fizycznym. Przyczynia się to do zmniejszania się ruchliwości, a dodatkowo zaburzenia gospodarki wodnej zatrzymując płyny przyczyniają się do drętwienia i mrowienia kończyn zwłaszcza górnych. 4) Nocne poty Nocne poty są odpowiednikiem uderzeń gorąca w ciągu dnia. Powodują stałe niedosypianie. Zrywamy się, odrzucamy kołdrę, i zaczynamy „pływać”. Często też trzeba zmienić i pościel i bieliznę. Bywa, że w cięższych wypadkach taka sytuacja zdarza się kilka razy w ciągu jednej nocy. Nocne poty powstają na skutek nagłego skoku temperatury, trwającego jedną- dwie minuty, co z kolei powoduje przyspieszone bicie serca, wzmożone wydzielanie potu oraz dreszcze. U wielu kobiet objaw ten współistnieje razem z depresją, która nie ustępuje do czasu kiedy nie pokonają one tego dokuczliwego objawu. 5) Obniżenie głosu Obniżenie głosu może mieć dwie przyczyny. Może być spowodowane wzrostem hormonów męskich – androgenów – po menopauzie, które działają na wiele narządów w tym właśnie na krtań lub też może być efektem niedoczynności tarczycy o któej więcej pisaliśmy w dziale – częste choroby w trakcie przekwitania , co zdarza się dosyć często w okresie menopauzy. Głos staje się wówczas niski, gruby i nieco chrapliwy. Objawami współtowarzyszącymi są wypadanie włosów, sucha i szorstka skóra, uczucie ciągłego zimna, przyrost wagi a także zmęczenie psychiczne i fizyczne. 6) Ból Piersi – Mastalgia Mniej więcej tydzień przed spodziewaną miesiączką większość kobiet odczuwa dyskomfort związany z piersiami ponieważ tkanka piersi zatrzymuje w tym czasie wodę. Po czterdziestym roku życia dolegliwości te przeradzają się niekiedy w mastalgię – piersi robią się bolesne i twarde, a stan taki może trwać nawet dziesięć dni. W niektórych przypadkach kobieta nie może znieść nawet lekkiego dotyku, zwłaszcza brodawek, a nieznośny ból może być odczuwany nawet w momencie przewracania się z boku na bok podczas snu. Mastalgia występuje zazwyczaj cyklicznie, nasilając się przed menstruacją, a w czasie klimakterium może pojawiać się całkiem niesodziewanie. Takie bóle piersi dotyczą aż ok. 70% kobiet w okresie klimakterium. Jest to spowodowane wzmożoną reakcją tkanki piersi na zakłócenia hormonalne. Dodatkowym czynnikiem mającym wpływ na występowanie mastalgii jest dieta uboga w nienasycone kwasy tłuszczowe, a bogata w kwasy nasycone. Czynnikiem nasilającym bóle piersi mogą być także pigułki antykoncepcyjne oraz ZTH, jeśli dawki hormonów są zbyt duże. 7) Przyrost wagi Większość kobiet jest w stanie zrobić prawie wszystko byle tylko utrzymać wagę sprzed okresu kiedy zaczęło się klimakterium. Przede wszystkim należy zdać sobie sprawę, że przyrost wagi po menopauzie jest rezultatem powolniejszej przemiany materii oraz niedoboru estrogenów, który przyczynia się do odkładania się tłuszczu w innych partiach ciała niż dotychczas. Kobieta w okresie klimakterium musi stać się realistką i zrozumieć, że zmiana sylwetki jest czymś co zdarza się każdej kobiecie po klimakterium. Zamiast stosowania drakońskich diet pozbawiających organizm cennych składników odżywczych lepiej skierować tą energię na ćwiczenia fizyczne i troskę o prężne mięśnie. Nie chodzi o to, by zacząć „hodować sadełko”, ale by uwolnić się od obsesji bycia szczupłą za wszelką cenę. 8) Problemy z Serce W okresie przed menopauzą nasze serce jest chronione przez estrogeny. Najwcześniejszym objawem pomenopauzalnych kłopotów z sercem są napady dusznicy bolesnej objawiające się gniotącym bólem w środku klatki piersiowej. Sprzyja temu wysiłek fizyczny, natomiast w czasie spoczynku dolegliwości te zmniejszają się lub zanikają zupełnie. W czasie napadu dusznicy bolesnej, jeśli nie damy sobie odetchnąć, ból bedzie się wzmagał promieniując następnie do szczęki, szyi i ręki, zazwyczaj lewej. Dolegliwości takich nie wolno pod żadnym pozorem bagatelizować ponieważ może to być sygnał ostrzegawczy, że do mięśnia sercowego nie jest dostarczana odpowiednia ilość tlenu. Prócz dusznicy bolesnej, w czasie klimakterium kobiety mogą skarżyć się na palpitacje serca, krótki oddech w trakcie np. gimnastyki, wchodzenia po schodach lub dźwigania zakupów. Dodatkowo występować mogą objawy świadczące o nadciśnieniu czyli zawroty i bóle głowy a także zamazane widzenie. 9) Problemy Sfery emocjonalnej Brak estrogenów działa negatywnie na ośrodki mózgowe, które sterują naszym ogólnym „napędem”, humorem i stosunkiem do życia. Niestabilność emocjonalna jest często wywołana zaburzeniami snu przerywanego stale napadami potów. Zmęczenie sprzyja irytacji i rożnym niepokojom. Niedobory hormonalne są przyczyną napięć, lęków, stanu przygnębienia, płaczliwości, apatii, rozdrażnienia i pesymistycznego czarnowidztwa. Takie dolegliwości zdarzają się każdemu, lecz nigdy z taką częstotliwością jak w czasie klimakterium. Wiele pań dręczy poczucie dziwnej niewygody, trwogi, zażenowania i rozdygotania. Wpadają w panikę z błahych powodów, nie potrafią uporać się z zadaniami, które do tej pory nie sprawiały problemów, czują raz porywy entuzjazmu, za chwilę zniechęcenie, mają coraz mniej cierpliwości, przyszłość widzą w czarnych kolorach. Te wszystkie negatywne dolegliwości może odwrócić lub załagodzić zastępcza terapia hormonalna (ZTH). Bardzo często w okresie klimakterium występuje depresja kliniczna, której prawdopodobieństwo zwiększają: silne stresy i traumatyczne wydarzeniausunięcie macicy i/lub jajnikówbardzo intensywne uderzenia gorąca oraz nocne potynegatywne nastawienie do menopauzydepresja w rodzinie Depresja to choroba, która jeśli nie jest leczona trwa latami i uniemożliwia normalne życie. Jeśli zauważysz u siebie ponad cztery objawy z niżej wymienionych w okresie ponad dwóch tygodni powinnaś zgłosić się do lekarza: brak apetyt lub obżarstwoprzesypianie niemal całego dnia lub bezsennośćpodekscytowanie lub wyjątkowa apatianiechęć do rzeczy, które do tej pory sprawiały ci radość(z seksem włącznie)utrata energii i zmęczenietrudności z pamięcią, koncentracją oraz w podejmowaniu decyzjipermanentne poczucie, że jesteś osobą niczegoniegodną i nic niewartąnatrętne myśli o odebraniu sobie życia, o śmierci, próby samobójcze – natychmiast idź do lekarza! 10) Problemy Sfery Intelektualnej Bardzo częstym objawem dotyczącem strefy intelektualnej kobiet w czasie klimakterium są zaniki pamięci nawet na długo przed ostatnią miesiączką. Kobiety zapominają, gdzie coś położyły, na kiedy i z kim się umówiły, a to, co zwykle łatwo zapamiętywały, nagle „wylatuje im z głowy”. Problemy mogą również dotyczyć koncentracji. Jest to dolegliwość dotkliwa zwłaszcza dla kobiet, które wykonują odpowiedzialną pracę wymagającą od nich szybkich ocen i decyzji. 11) Zaburzenia układu moczowo-płciowego Pochwę od dróg moczowych dzieli jedynie warstwa tkanki. Dodatkowo brak estrogenów powoduje zwiotczenie i wysuszenie w obrębie układu moczowo-płciowego. Do charakterystycznych objawów związanych z jego zaburzeniami należą więc trudności w oddawaniu moczu, częste i nierzadko bolesne parcie „kapanie” spowodowane przez słabnący zwieracz przy ujściu pęcherza, oraz „popuszczanie” moczu przy kaszlu, śmiechu czy dźwiganiu ciężarów. Ten ostatni objaw wiąże się ściśle ze wzmożonym ciśnieniem w jamie brzusznej, które wypycha mocz z pęcherza. Objawy te, mimo że pojawiają się bardzo często w trakcie przekwitania, są dla kobiet niezwykle wstydliwym tematem nawet w rozmowach z lekarzem. Tutaj zalecane jest także robienie badań kontrolnych które mogą zapobiec niepotrzebnym komplikacją. 12) Problemy ze skórą, włosami, jamą ustną i paznokciami Dodatkowo pojawiają się problemy ze skóra, włosami, a to wszystko dlatego że wiązki kolagenu oraz elastyny tworzą rusztowanie, na którym wspiera się każda tkanka i narząd w naszym organizmie. Po menopauzie włókna kolagenowe zaczynają sie rozpadać, a włókna elastyny słabną. Temu procesowi sprzyja po części właśnie obniżający się poziom estrogenów. Wszelkie zmiany można bardzo szybko zauważyć obserwując stan swojej skóry, włosów, paznokci czy jamy ustnej i dziąseł. Organizm kobiety w różny sposób może manifestować rozpoczynający się czas menopauzy. Najczęściej pojawiają się uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, zmęczenie, problemy z koncentracją, zmiany ciśnienia krwi, spadek libido. Objawy menopauzy u każdej kobiety mogą wyglądać inaczej – jedne przechodzą ten okres w miarę łagodnie, innym drastycznie pogarsza się jakość życia. Menopauza jest fizjologicznym procesem związanym ze starzeniem się kobiecego organizmu. Powolne wygaszanie pracy jajników, które produkują hormony zwane estrogenami, prowadzi nie tylko do utraty płodności, ale także do różnych zaburzeń psychicznych i somatycznych, a w konsekwencji tego do wzrostu ryzyka zachorowania na wiele chorób. Choć menopauza jest uwarunkowana genetycznie to każda kobieta przechodzi ją w indywidualny sposób i wiele korzysta z dostępnych leków na menopauzę. Mimo tych indywidualnych różnic Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała, że każda menopauza składa się z trzech okresów: okresu przejściowego, czyli premenopauzy, okresu okołomenopauzalnego, czyli, perimenopauzy, okresu po menopauzie, czyli postmenopauzy. Menopauza nie pojawia się nagle, to proces stopniowego zaniku funkcji rozrodczych, rozłożony na wiele lat. Zanim nadejdzie ostatnia miesiączka (przyjmuje się, że w Polsce dotyka to Pań w wieku 45-55 lat), kobieta doświadcza wielu różnych objawów przekwitania. Premenopauza – pierwsze objawy menopauzy Pierwszym sygnałem, że organizm przygotowuje się do przekwitania jest skracanie się cyklu menstruacyjnego. Wahania hormonalne sprawiają, że między miesiączkami mogą pojawić się plamienia, napięcie miesiączkowe jest odczuwalne silniej niż do tej pory, bardziej tkliwe są również piersi. Zanikająca owulacja sprawia, że organizmowi zaczyna brakować progesteronu (przy równoczesnym prawidłowym wydzielaniu estrogenów). Przejawem tego są zaburzenia płodności, nieregularne miesiączkowanie i nasilone objawy napięcia przedmiesiączkowego. Inne wczesne objawy menopauzy to: obrzęk i silne bóle piersi, bóle w podbrzuszu i pleców, obrzęki i bóle kończyn dolnych, zwiększone ciśnienie krwi, bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy. Po zaburzeniach miesiączkowania do głosu dochodzą inne symptomy świadczące o tym, że kobieta weszła w okres przekwitania. W drugiej fazie klimakterium, kiedy w organizmie kobiety dochodzi do znacznego spadku stężenia estrogenów i nadmiernego uwalniania gonadotropin przysadkowych, dochodzi do pierwszych nieprzyjemnych objawów o charakterze naczyniowym. Kobiety odczuwają: gwałtowne uderzenia gorąca, rumień na twarzy, uderzenia krwi do głowy, kołatanie serca, wahania ciśnienia krwi, nocne poty. Menopauza – objawy psychiczne Menopauza to także trudny moment dla kobiecej psychiki. Szacuje się, że zaburzenia depresyjne dotykają nawet 57 procent kobiet w tym okresie. Z wielu badań wynika, że ryzyko wystąpienia depresji u przekwitających kobiet jest około 2-5 razy większe niż w okresie przed klimakterium, a także po jego zakończeniu. Charakterystyczne dla tego czasu są: wahania nastroju, drażliwość, nadmierna wrażliwość psychiczna, brak zainteresowania otoczeniem. Do tego mogą dojść zaburzenia snu, apatia, osłabienie zdolności do koncentracji uwagi i zapamiętywania. Nasilające się objawy tego typu powinny zostać niezwłocznie skonsultowane z lekarzem, który pomoże kobiecie przywrócić równowagę psychiczną. Menopauza – objawy fizyczne Zdaniem wielu kobiet, tym co najbardziej męczy je w okresie klimakterium, są uderzenia gorąca. Fale, którym towarzyszy charakterystyczny zimny pot, potrafią pojawić się zupełnie niespodziewanie, w najmniej oczekiwanych momentach. Uderzenia gorąca są przyczyną dyskomfortu w ciągu dnia i zaburzeń snu w nocy. Innymi uciążliwymi objawami są: ogólny stan zmęczenia, przyrost tkanki tłuszczowej, osłabienie libido, suchość pochwy i skłonność do infekcji intymnych, nietrzymanie moczu, dysfunkcje seksualne, zawroty i bóle głowy, drętwienia kończyn, pogrubienie głosu, rozwój nadmiernego owłosienia, skłonność do tycia, częste zaparcia i wzdęcia, dyskineza dróg żółciowych, wzrost stężenia cholesterolu we krwi, które prowadzi do rozwoju miażdżycy i kamicy żółciowej. W organizmie kobiety w okresie klimakterium dochodzi także do schorzeń naczyń krwionośnych, których charakterystycznymi objawami są: nadciśnienie tętnicze, uczucie kołatania serca, bóle w okolicach serca. Czasem zdarzają się obrzęki i widoczne siniaki na rękach i nogach. W trzecim etapie klimakterium całkowicie zanika podstawowa funkcja jajników, co daje pewien stan równowagi hormonalnej. Nie oznacza to jednak, że proces starzenia się nie postępuje. Bardzo często dochodzi do demineralizacji kośćca, czego konsekwencjami są złamania przede wszystkim główki lub szyjki kości udowej oraz zwyrodnienia odcinka krzyżowego kręgosłupa. Skóra marszczy się coraz bardziej i nadmiernie rogowacieje. Częstą przypadłością dermatologiczną tego okresu jest rumień i trądzik różowaty. Nietypowe objawy menopauzy Najbardziej nietypowym objawem menopauzy są ataki paniki i silnego lęku, często mylone z nerwicą. Początek klimakterium może objawiać się u niektórych kobiet szumami w uszach i zawrotami w głowie. Nietypowym objawem są również ataki duszności u osób, które nie chorują na astmę, alergię czy zaburzenia pracy tarczycy. Zmiany hormonalne mogą prowadzić także do świądu skóry, znacznego jej przesuszenia, pogorszenia się kondycji paznokci. Przedwczesna menopauza - objawy Zdarza się, że objawy klimakterium występują u kobiet dużo młodszych, które dopiero co skończyły 30. rok życia. Mówimy wtedy o przedwczesnej menopauzie, która oprócz zaniku miesiączki charakteryzuje się: zmęczeniem, spadkiem odporności, stanami depresyjnymi i apatią, brakiem energii, płaczliwością. Jeśli wykonane badania potwierdzą, że rzeczywiście mamy do czynienia z przedwczesną menopauzą, to razem z lekarzem ustala się strategię leczenia. Wszystko zależy od stanu zdrowia, trybu życia, a także planów związanych z macierzyństwem. Pacjentki najczęściej decydują się na terapię hormonalną. Jak złagodzić objawy menopauzy? Kobieta w okresie przekwitania nie jest skazana na pogorszenie jakości życia. Będąc pod stałą kontrolą lekarza, który zleci jej odpowiednią dla niej formę leczenia, łagodniej przejdzie przez ten trudny okres. Wiele kobiet zaufało hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), która dobrze dobrana, wykazuje się dużą skutecznością. Niestety menopauza dla wielu kobiet wciąż pozostaje tematem tabu. Z badania, jakie Pracownia ARC Rynek i Opinia przeprowadziła wśród kobiet w wieku 45-55 lat wynika, że 28 proc. kobiet z objawami klimakterium nie stosuje żadnych preparatów łagodzących objawy menopauzy, 47 proc. nie jest w stanie ocenić, czy odczuwa uderzenia gorąca i kołatanie serca, a 24 proc. nie wie, czy w ogóle ma menopauzę. Sprawdź także: Menopauza u mężczyzn – objawy i leczenie HTZ w okresie menopauzy - leki a skutki uboczne Menopauza a osteoporoza - bóle kości i stawów Treści z działu "Wiedza o zdrowiu" z serwisu mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie mogą zastąpić kontaktu z lekarzem lub innym specjalistą. Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie porad i informacji zawartych w serwisie bez konsultacji ze specjalistą. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) mogą być objawem wielu chorób, nie tylko samych mięśni, lecz także schorzeń układu nerwowego, infekcji wirusowych (np. grypy) i chorób ogólnoustrojowych (np. niedoczynności tarczycy). Dowiedz się, co oznaczają bóle mięśni i stawów. Elektrostymulacja na wzmocnienie mięśni Spis treściBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - ostre infekcje wirusoweBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - choroby reumatyczneBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - boreliozaBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zespół przewlekłego zmęczeniaBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - niedoczynność tarczycyBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zespół bólu mięśniowo-powięziowego (fasciomialgia)Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zespół niespokojnych nógBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zapalenie kaletki maziowejBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - urazyBóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - niedobór potasu Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) mogą być objawem wielu chorób. Najczęstszymi przyczynami bólu mięśni i stawów są przeciążenia, nadmierne rozciąganie i urazy. Jednak pacjenci najczęściej zgłaszają się do lekarza z bólem przewlekłym, którego przyczyną mogą być schorzenia nie tylko samych mięśni, lecz także układu nerwowego, infekcje i choroby ogólnoustrojowe. Ból mięśniowy może mieć charakter ograniczony lub uogólniony. Zlokalizowany ból mięśniowy może dotyczyć jednego mięśnia lub grupy mięśniowej. Z kolei ból stawów zwykle jest wynikiem toczącego się w ich obrębie zapalenia. Staw jest wtedy również obrzęknięty, skóra nad nim jest zaczerwieniona i cieplejsza od otaczających tkanek, może występować upośledzenie ruchomości stawu. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - ostre infekcje wirusowe Bóle mięśniowo-stawowe są także jednym z objawów chorób wirusowych. Mogą się pojawić w przebiegu grypy - bóle mięśniowo-stawowe są bardzo silne, a dodatkowo towarzyszy im osłabienie mięśni. Chorzy często skarżą się na „ból całego ciała”, który utrudnia im wykonywanie nawet prostych czynności przeziębienia - w przebiegu przeziębienia bóle mięśniowo-stawowe są słabsze niż przy grypie, nie obejmują całego ciała, uniemożliwiając codzienne funkcjonowanie. Zwykle ustępują po kilku dniach trwania infekcji, a nie utrzymują się przez cały okres choroby (jak ma to miejsce w przypadku grypy) różyczki (w okresie zwiastunowym) - różyczka zaczyna się utrzymującymi się przez kilka dni objawami przypominającymi grypę: złym samopoczuciem, bólem głowy i mięśni, ewentualnie zapaleniem gardła, suchym kaszlem, katar,em zapaleniem spojówek ospy wietrznej - bóle mięśni i stawów pojawiają się na 1-2 dni przed wysypką. Objawami towarzyszącymi są ogólne złe samopoczucie, bóle głowy, bóle gardła, biegunka oraz niewysoka gorączka. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - choroby reumatyczne zapalenie wielomięśniowe i zapalenie skórno-mięśniowe - choroba może zaatakować każdy mięsień, także mięsień sercowy i dróg oddechowych, doprowadzając do ich osłabienia. W przypadku tej drugiej choroby atakowana jest także skóra. Charakterystycznymi objawami są osłabienie mięśni (zwłaszcza ramion i ud), bólami stawów i sztywnością poranną. W przypadku zapalenia skórno-mięśniowego dodatkowo pojawiają się zmiany na skórze, głównie rumień fibromialgia - objawia się uczuciem wyczerpania, osłabieniem odporności, poważnymi zaburzeniami snu, powiększeniem węzłów chłonnych, zesztywnieniem rano, bólami mięśni i kości w całym ciele. Mogą pojawić się także kłopoty z jelitami (od zaparcia do biegunki) polimialgia reumatyczna atakuje mięśnie szyi i karku, a także obręczy barkowej i biodrowe, co objawia się utrzymującym się dłużej niż 2 tygodnie bólem mięśni szyi i karku, obręczy barkowej i biodrowej (zwłaszcza przy ich ucisku). Pojawia się także sztywność tej grupy mięśni po małej aktywności ruchowej lub unieruchomieniu (najczęściej rano, po wstaniu z łóżka) reumatoidalne zapalenie stawów - na początku pojawiają się objawy przypominające grypę, takie jak uczucie osłabienia, stan podgorączkowy, ból mięśni, utrata apetytu a także zmniejszenie masy ciała. Potem pojawiają się ból i sztywność poranna stawów, obrzęki stawów, tkliwość stawu na ucisk, ograniczenie jego ruchomości i deformacja stawów Inne choroby reumatyczne, którym może towarzyszyć ból mięśni i stawów to zesztywniające zapaleni stawów kręgosłupa, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, choroba Stilla, zespół Sjogrena, ostra gorączka reumatyczna. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - borelioza Na boreliozę wskazują rumień wędrujący, gorączka, złe samopoczucie, bóle głowy, bóle mięśni, które wystąpiły w ciągu kilku dni lub tygodni od ukąszenia przez kleszcza. Objawy zapalenia stawu (w tym dolegliwości bólowe) pojawiają się w późniejszym stadium choroby. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zespół przewlekłego zmęczenia Charakteryzuje się uogólnionym bólem mięśniowym oraz dominującym uczuciem ogólnego zmęczenia z towarzyszącym osłabieniem mięśni, które utrzymuje się co najmniej pół roku. Mogą pojawić się także stany podgorączkowe, zasłabnięcia, zawroty i bóle głowy. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - niedoczynność tarczycy W przebiegu niedoczynności tarczycy mogą pojawić się objawy ze strony narządu ruchu, takie jak osłabienie, sztywność i ból mięśni, głównie tzw. proksymalnych (obręczy barkowej i biodrowej). Powoduje to problemy z chodzeniem po schodach, wstawaniem z pozycji siedzącej, wykonywaniem czynności higienicznych, takich jak golenie się, czesanie włosów. Mogą pojawić się także bolesne skurcze mięśni, które narastają po wysiłku fizycznym i narażeniu na niskie temperatury. Charakterystyczny jest także ból, tkliwość, ograniczenie ruchomości oraz obrzęk w okolicy nadgarstka związany z zapaleniem pochewek ścięgien mięśni zginaczy palców. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zespół bólu mięśniowo-powięziowego (fasciomialgia) To ból ograniczony do jednego lub kilku mięśni, najczęściej przykręgosłupowych, szczególnie w odcinku lędźwiowym, ponadto w obręczy biodrowej i barkowej. Może także dotyczyć mięśni głowy i szyi. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zespół niespokojnych nóg Charakterystyczna jest nagląca potrzeba poruszania nogami, spowodowana niepokojem lub nieprzyjemnymi odczuciami w nogach. Dolegliwości te obserwuje się zazwyczaj podczas wypoczynku (najczęściej wieczorem i nocą), a ustępują w czasie ruchu (spacerowanie, naciągnięcie mięśni). Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - zapalenie kaletki maziowej Bóle mięśni i stawów są też objawem zespołów dotyczących struktur okołostawowych, takich jak zapalenie kaletki maziowej, nadkłykcia, powięzi, ścięgna lub jego pochewki. W tych przypadkach ból występuje przy określonych ruchach w danym stawie lub miejscowa tkliwość i obrzęk nad kaletką maziową lub przyczepem ścięgna. W spoczynku lub przy minimalnym ruchu brak objawów. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - urazy Bóle mięśniowo-stawowe mogą być także wynikiem urazów, np. naciągnięciem mięśnia, skręcenia i zwichnięcia stawów. Bóle mięśni i stawów (mięśniowo-stawowe) - niedobór potasu Bóle mięśni i stawów mogą być również jednym z objawów niedoboru potasu. Pierwiastek ten jest odpowiedzialny za prawidłową pracę mięśni, także serca. Przy jego niedoborze pojawiają się bóle i skurcze mięśni (zwłaszcza nóg), nieregularne bicie serca, podenerwowanie lub zmęczenie. Dziennikarka specjalizująca się w tematyce zdrowotnej, a zwłaszcza obszarach medycyny, ochrony zdrowia i zdrowego odżywiania. Autorka newsów, poradników, wywiadów z ekspertami i relacji. Uczestniczka największej Ogólnopolskiej Konferencji Medycznej "Polka w Europie", organizowanej przez Stowarzyszenie "Dziennikarze dla Zdrowia", a także specjalistycznych warsztatów i seminariów dla dziennikarzy realizowanych przez Stowarzyszenie. Witam. Nazywam się Ania i mam 24 lata. Od jakiegoś czasu męczą mnie bóle mięśni i stawów (podobne jak przy grypie). Nic mi się nie chce, na nic nie mam siły. Zazwyczaj są to bóle w nogach, rękach i plecach. Najczęściej dopadają mnie pod koniec dnia - w godzinach porannych i południowych czuję się dobrze. Rok temu wykryto u mnie niedoczynność tarczycy, ale norma TSH nie była znacznie przekroczona. Dopiero od miesiąca ją leczę Euthyroxem 50. Ponadto mam ciągłe problemy z żołądkiem, wzdęcia, gazy, rozwolnienie na przemian z zatwardzeniem. Oprócz tego doskwiera mi alergia na sierść kotów, kurz, roztocza, której nie leczę, tylko łykam od czasu do czasu Zyrtec. Może któraś z tych informacji pomoże w zdiagnozowaniu przyczyny moich bóli mięśniowych? Będę bardzo wdzięczna za pomoc, pozdrawiam, Ania 2014-07-31, 19:59Ancziksik ~ Strony: 1 wątkii odpowiedzi ostatni post

bóle mięśni i stawów w okresie menopauzy forum